Dit is de eerste publicatie op onze website van ingezonden verhalen. We hebben gekozen om een reactie van een arts op te nemen. Niet alleen om aan te geven dat wij ook juist de handen aan het bed voor ogen hebben. Maar vooral omdat hier een aantal uitspraken in staan over wat onze stichting juist nastreeft en een goede balans weergeeft van hoe een transparante dialoog met artsen en patiënten zou kunnen zijn. We moeten het samen doen.

Later deze week zullen wij meer verhalen publiceren.

Ik werk als medisch specialist  in ZGT Almelo. Ik vind het geweldig wat jullie (gaan) doen. Tijdens mijn werk word ik ook geregeld geconfronteerd met problemen rond dit onderwerp. Het is natuurlijk zo dat het de een beter af gaat dan de ander, maar het kan en moet inderdaad beter. Ik hoor ook dingen over mijn collega’s en over de verpleging. Gelukkig is dat bijna altijd met extra uitleg en geduld weer goed te praten. Maar het gebeurt natuurlijk ook wel dat patienten zich misdragen in de communicatie! Ook daar zit natuurlijk veel (karaktergebonden) verschil in, hoe mensen met anderen omgaan. Ik ben ook voor geduld, want eigenlijk kan je daar bijna alles mee goedmaken. Je kunt als zorgverlener de beste zijn in je vak, maar als je je als een hork gedraagt, wordt het nooit wat!

Ik wens jullie veel sterkte met de stichting en hoop dat er weinig problemen naar voren komen, want dan doen we het goed met elkaar. Uiteindelijk moet het belang van de zieke patient voorop staan!

Dit ingezonden verhaal is zonder aanpassing geplaatst en op verzoek van de inzender volledig anoniem. Wij respecteren dit en doet dit om focus te houden op wat er gebeurt en welke ervaringen er zijn. Niet om op individuen te focussen.

Uiteraard zijn uw reacties welkom.