Dit is de vierde publicatie op onze website van ingezonden verhalen. We hebben gekozen om een reactie van een patiënt op te nemen, met een verhaal over behandeling en organisatie. Dit betreft een persoonlijke ervaring. In de komende weken zullen we meer verhalen publiceren, waarbij we trachten een mix van alle soorten reacties te plaatsen.

In 1999 heb ik vanwege kanker in het hals/hoofdgebied een bestralingskuur ondergaan. Het hoofddoel is bereikt, ik ben genezen verklaard van deze kankeraanval.
Maar vanwege de bestraling heeft het kaakbot forse klappen opgelopen met als gevolg dat in 2004 een betrekkelijk eenvoudige ingreep als het verwijderen van een opstandige verstandskies grote complicaties tot gevolg had: twee operaties en maandenlange hyperbare zuurstof behandeling.

In 2008 verwees mijn tandarts mij dan ook gelijk door naar de kaakchirurg in het MST voor het verwijderen van een wortelrest. In de verwijzingsbrief stond duidelijk mijn kwetsbare verleden. En bij het maken van de röntgenopname stelde de laborant al met enige verbazing vast dat mijn rechterkaak uit twee losse delen bestond.

Nog voor kennismaking met de kaakchirurg werd ik verzocht in de behandelstoel plaats te nemen en werden voorbereidingen getroffen voor de behandeling. Toen de kaakchirurg wou beginnen met de verdoving wees ik hem vanonder mijn gelaatsbedekking op mijn verleden. En kennelijk had hij het dossier niet doorgenomen want ik kon onmiddelijk weer opstaan en moest eerst een superdosis antibiotica innemen.
Bij het controlebezoek meldde kaakchirurg tevreden dat de ontsteking voorbij was. Merkwaardig, want ik had bij de eerste behandeling helemaal geen ontsteking. Ik kwam voor een splinter van een kieswortel. Vervolgens keek hij naar de foto en sprak “ik zie dat er nog een splinter in uw kaak zit, wilt u hiervoor een nieuwe afspraak maken”?

Terug naar huis realiseerde ik mij pas dat de kaakchirurg op de foto had gekeken die genomen was vóór de eerste behandeling, toen er inderdaad een splinter zat. Maar die was er inmiddels uit!
Navraag bij de tandarts leerde dat er inderdaad alleen maar sprake was van één wortelsplinter. Wanneer ik niet zelf had bedacht dat deze kaakchirurg een foute conclusie trok, had ik weer een behandeling ondergaan met voor mij een sterk verhoogd risco.

Kortom deze kaakchirurg handelde puur routinematig zonder zich te oriënteren op de patient achter de kaak. Geen gesprek vooraf, niet vooraf het dossier geraadpleegd (noch bij de eerste behandeling, noch bij de controle).

ingezonden door dhr. F. Lagendijk. 

Dit ingezonden verhaal is zonder aanpassing geplaatst en op verzoek en naar volledig eigen beslissing van de inzender niet anoniem. Wij respecteren dit.

Uw reacties zijn van harte welkom.