Dit is de elfde publicatie op onze website van ingezonden verhalen. We hebben gekozen om een reactie van een patiënt op te nemen, met een kort verhaal over een behandelingen. Dit betreft een persoonlijke ervaring. In de komende weken zullen we meer verhalen publiceren, waarbij we trachten een mix van alle soorten reacties te plaatsen.

In 2010 ben ik mishandeld door een aantal jongens. Gevolg hiervan was een dubbele kaakfractuur. Eenmaal in het ziekenhuis (MST Enschede) werd mij, zonder dat de aanleiding bij hen bekend was, gevraagd of ik niks beters te doen had dan vechten. Ik had het gevoel alsof ik niet serieus genomen werd door het personeel ter plaatse.

Tijdens een vervolgafspraak die ik had met kaakchirurg, welke mij na het handgemeen geopereerd had, kreeg ik de indruk dat ik nog minder was dan een nummer. Ik gaf aan dat ik plaatselijk een stuk gevoel miste. Dit was eerder door een andere kaakchirurg bevestigd, maar volgens kaakchirurg was dit onmogelijk. De houding van kaakchirurg was zeer arrogant, alsof hij zich superieur voelde ten opzichte van mij. Na lang touwtrekken en heel veel moeite ging kaakchirurg overstag en heeft eindelijk bij mijn advocaat bevestigd over de beschadigde zenuw. Ik heb nooit de indruk gehad dat kaakchirurg mij serieus nam. Bovendien is normale communicatie met kaakchirurg moeilijk en had hij weinig tijd voor mij. Ik heb een slecht gevoel overgehouden aan de behandeling.

Dit ingezonden verhaal is zonder aanpassing geplaatst en op verzoek en naar eigen beslissing van de inzender anoniem. Wij respecteren dit.

Uw reacties zijn van harte welkom.