Verhaal “de ene behandelaar is de andere niet”

Dit is de zevende publicatie op onze website van ingezonden verhalen. We hebben gekozen om een reactie van een patiënt op te nemen, met een verhaal over verschillende behandelingen in verschillende ziekenhuizen met verschillende behandelaars. Dit betreft een persoonlijke ervaring. In de komende weken zullen we meer verhalen publiceren, waarbij we trachten een mix van alle soorten reacties te plaatsen.

Namens mijn 83-jarige vader wil ik hier graag een voorval melden, wat plaatsvond in 2011 bij een neuroloog verbonden aan het ziekenhuis in Hengelo.

Mijn vader kreeg begin 2011 klachten over koude voeten maar ook dat het gevoel in zijn voeten afnam. Het voelde alsof hij op kussentjes liep. Soms had hij het gevoel of het in zijn voeten krioelde van duizenden mieren. Ook had hij last van wankel lopen, wat in de medische wereld “dronkemansgang” genoemd wordt. Na een aantal consulten bij de huisarts, werd hij uiteindelijk doorgestuurd naar een neuroloog in het ziekenhuis van Hengelo.
Lees verder

Verhaal “Bejegening bij ernstige ziekte laat te wensen over”

Dit is de vijfde publicatie op onze website van ingezonden verhalen. We hebben gekozen om een reactie van een patiënt op te nemen, met een verhaal over behandeling en organisatie in het ZGT Hengelo. Dit betreft een persoonlijke ervaring. In de komende tijd zullen we meer verhalen publiceren, waarbij we trachten een mix van alle soorten reacties te plaatsen.

In juli 2003 werd bij mijn man een moedervlek verwijderd wat, na onderzoek, een melanoom bleek te zijn.
Hij is toen geopereerd en na 5 jaar controles genezen verklaard.
In september 2009 heeft mijn man een epileptische aanval gehad en bleek hij een uitzaaiing in zijn hoofd te hebben. Na onderzoek ook nog in de longen. We kwamen van de ene in de andere dag in een nachtmerrie terecht want deze vorm van kanker kunnen ze niet genezen.

Mijn man werd/wordt behandeld in ZGT Hengelo.
Hij werd geopereerd in het MST door de neurochirurg die ons voortreffelijk heeft behandeld, ook voor de verpleegsters van de afdeling neurologie niets dan lof. De nacontroles waren in ZGT Hengelo.

Lees verder

Verhaal: “liefdevol en met aandacht behandeld”

Dit is de derde publicatie van verhalen. Hierin hebben we twee reacties opgenomen van mensen die positieve ervaringen hebben, zowel in Hengelo als Enschede. Deze reacties zijn erg belangrijk want een zo ontstaat een mooi breed beeld. We zijn heel blij met deze reacties en strijden ervoor dat het nóg beter wordt.

ZGT Hengelo:

Ik las net jullie artikel in dagblad Tubantia. Wat een geweldig initiatief!
Ik ben twee jaar geleden in het ziekenhuis in Hengelo geweest voor een mammografie/echo van de borst. Ik werd daar begeleid door een verpleegster/assistente van buitenlandse komaf. Nog nooit eerder ben ik zo liefdevol opgevangen en wat voelde dat goed. Moet er nog vaak aan denken. Toen ik jullie artikel las, moest ik direct terugdenken aan dat moiment. Zo belangrijk, maar helaas is het vaak heel anders!

MST, Enschede:

Mijn vrouw lag de laatste week met een beroerte in het MST Enschede . Wij zijn ontzettend dankbaar over alle zorg en aandacht die haar ten deel viel . Wij kunnen over haar verblijf op afdeling [XX] alleen positief berichten . Dankzij de vriendelijkheid en vakmanschap van artsen en zusters is haar toestand nu goed . Van in de Tubantia te lezen wantoestanden in het MST hebben wij niets gemerkt .

Deze ingezonden verhalen zijn zonder aanpassing geplaatst en op verzoek van de inzenders volledig anoniem. Wij respecteren dit en doet dit om focus te houden op wat er gebeurt en welke ervaringen er zijn. Niet om op individuen te focussen.

Uw reacties zijn uiteraard welkom.

Verhaal “Het belang van de zieke patiënt staat voorop”

Dit is de eerste publicatie op onze website van ingezonden verhalen. We hebben gekozen om een reactie van een arts op te nemen. Niet alleen om aan te geven dat wij ook juist de handen aan het bed voor ogen hebben. Maar vooral omdat hier een aantal uitspraken in staan over wat onze stichting juist nastreeft en een goede balans weergeeft van hoe een transparante dialoog met artsen en patiënten zou kunnen zijn. We moeten het samen doen.

Later deze week zullen wij meer verhalen publiceren.

Ik werk als medisch specialist  in ZGT Almelo. Ik vind het geweldig wat jullie (gaan) doen. Tijdens mijn werk word ik ook geregeld geconfronteerd met problemen rond dit onderwerp. Het is natuurlijk zo dat het de een beter af gaat dan de ander, maar het kan en moet inderdaad beter. Ik hoor ook dingen over mijn collega’s en over de verpleging. Gelukkig is dat bijna altijd met extra uitleg en geduld weer goed te praten. Maar het gebeurt natuurlijk ook wel dat patienten zich misdragen in de communicatie! Ook daar zit natuurlijk veel (karaktergebonden) verschil in, hoe mensen met anderen omgaan. Ik ben ook voor geduld, want eigenlijk kan je daar bijna alles mee goedmaken. Je kunt als zorgverlener de beste zijn in je vak, maar als je je als een hork gedraagt, wordt het nooit wat!

Ik wens jullie veel sterkte met de stichting en hoop dat er weinig problemen naar voren komen, want dan doen we het goed met elkaar. Uiteindelijk moet het belang van de zieke patient voorop staan!

Dit ingezonden verhaal is zonder aanpassing geplaatst en op verzoek van de inzender volledig anoniem. Wij respecteren dit en doet dit om focus te houden op wat er gebeurt en welke ervaringen er zijn. Niet om op individuen te focussen.

Uiteraard zijn uw reacties welkom.