Stichting biedt RvB van MST rapportage aan

In de afgelopen weken hebben wij als stichting hard gewerkt aan het maken van een rapportage op basis van alle ervaringen die wij hebben mogen ontvangen in de afgelopen maanden.

Vandaag hebben wij als bestuur onze bevindingen op basis van alle ingezonden ervaringen in de vorm van een rapportage aangeboden aan de Raad van Bestuur van het Medisch Spectrum Twente. Op het rapport zal het MST reageren, zo is de stichting verzekerd. Er is gesproken over toekomstige samenwerking tussen de stichting, patiënten en personeel van het ziekenhuis, waar de stichting graag bijdraagt aan verbetering van patiëntervaringen. Dit zal onder andere in samenwerking met de cliëntenraad vorm moeten gaan krijgen. Helaas is een eerdere intentie tot samenwerking met de medische staf tot een vroegtijdig einde gekomen. Door een recente wisseling van bestuur in de medische staf is hier een eenzijdig einde aan gekomen, wat de stichting betreurd. Wellicht kan hier in de toekomst een vervolg aan gegeven worden als een nieuw vast bestuur aantreedt.  Morgen treft u ook een korte verslaglegging aan in de TC Tubantia.

De rapportage zal deze week ook overhandigd worden aan de Raad van Bestuur van het ZGT.

Op korte termijn daarna zullen wij alle inzenders informeren en de publiekskopie ter beschikking stellen, gevolgd door een publicatie van het rapport op deze website.

Verslag van het MST: Gesprek MST en Zieco over verbetering

Direct na oprichting van onze stichting kwamen wij in contact met Dhr. van Walsum. Voorzitter van de medisch staf van het MST. Vanaf het begin was dit contact opbouwend en positief. Beide leken we op zoek naar die verbetering in de zorg en we zijn met elkaar in gesprek gegaan. Dit gesprek gaat vervolg krijgen en ons doel is dit ook met concrete verbeteringen, groot of klein, een zichtbaar vervolg te geven. Een kort verslag van het gesprek vind u hieronder. Dit is een directe publicatie zonder aanpassing, zoals aangeleverd aan onze stichting.

Gesprek met Oprichters Zieco Jan
Een donkere avond, deze Rosen Montag in februari. Wij hebben een afspraak gepland met de oprichters van de Stichting Zieco Jan. Aanleiding hiervoor is het krantenartikel op de voorpagina van de TCTubantia begin februari. Bejegening in de zorg houdt ons allemaal bezig.

Op voorhand zijn we enigszins nerveus. Wat kunnen wij verwachten van dit gesprek? Krijgen we individuele casussen te horen, waarop we alleen verdedigend kunnen reageren? Of komen we tot een echt gesprek?

Twee uren later zijn we in de afronding van ons gesprek met Alide en Bart Ensink, oprichters van Stichting Zieco Jan. We hebben elkaars vertrekpunten verkend. Mogelijkheden onderzocht van het versterken van elkaar. Hoe komen we samen tot betere zorg? Uiteraard zijn de individuele voorbeelden langs gekomen, maar deze waren ter illustratie.

Ariaan van Walsum, voorzitter Medische Staf in MST, is content met de opstelling van de Stichting. Het is geen klaagmuur voor patienten, maar een klankbord voor zowel professionals als patienten. Het is goed te weten dat ruim 90% van onze patienten tevreden is over de zorg die zij van het MST hebben ontvangen. Echter, we sluiten niet onze ogen om bij de overige 10% nog verbetering te bereiken. In de afgelopen jaren zijn de nodige verbeteringen doorgevoerd, een voorbeeld is het ontvangen van onze patienten in de centrale hal door de medewerkers van de receptie. Zij staan vóór de balie, in plaats van erachter. Dat schept een andere sfeer. Ook Alide en Bart erkennen de toegevoegde waarde van deze initiatieven. Deze verbeteracties zijn in afstemming met de Clientenraad MST gedaan. De samenwerking met de Clientenraad in deze wordt door de medische staf als voorwaarde gezien.

Alide en Bart bevestigen dat de mensen die werkzaam zijn in de zorg, het hart op de juiste plek hebben. Maar onze professionals zijn ook mensen, geen machines die standaard hetzelfde product uitspugen. Soms zijn het organisatorische zaken waardoor het eindresultaat als minder wordt ervaren, soms is het gelegen in de interactie tussen professional en patienten.
We komen tot de conclusie dat het uitgangspunt van ons allen veilige zorg is.

We spreken af om de gebundelde reacties van de Stichting in april in ontvangst te nemen. Op basis van de uitkomsten kiezen we samen met de Clientenraad een concreet verbetervoorstel.

We hopen met deze publicatie ook een signaal af te geven dat onze stichting juist verbetering nastreeft en dialoog opzetten hoe dit te bereiken. En dat we hier ook mee bezig zijn, met patiënten en ziekenhuizen. De benodigde input hebben we hiervoor ruimschoots ontvangen en komt ook nog binnen. Dat is een zeer waardevol vertrekpunt.

Uw reacties zijn uiteraard welkom.

Verhaal “Ik voelde me een nummer”

Dit is de achtste publicatie op onze website van ingezonden verhalen. We hebben gekozen om een reactie van een patiënt op te nemen, met een kort verhaal over een behandelingen. Dit betreft een persoonlijke ervaring. In de komende weken zullen we meer verhalen publiceren, waarbij we trachten een mix van alle soorten reacties te plaatsen.

MST Enschede, poli XX – Echo van mijn bovenbuik afgelopen januari. 2 jonge vrouwen, de één achter het echo-apparaat, de ander kauwgumkauwend naast het bed. Deze laatste vrouw moet het leren.

Geen goedemorgen, alleen: “Wat is uw geboortedatum?”
Ik kan niet op het bed klimmen want de vrouw zit ervoor. Dat zeg ik, en ze gaat aan de kant. Ik lig op het onderzoeksbed, moet diep inademen, de vrouw achter het apparaat drukt met de scan op mijn buik. Ondertussen gaat ze aan de 2e vrouw uitleggen wat ze aan het doen is, boven mijn hoofd. Ik kijk ook mee.

Er werd ook helemaal niet aan mij gevraagd of het goed is dat er een leerling bij zit. Ik voelde me echt een nummer.
“Kleed u zich maar weer aan”

Van vrouw 62 jaar

Dit ingezonden verhaal is zonder aanpassing geplaatst en op verzoek en naar eigen beslissing van de inzender anoniem. Wij respecteren dit.

Uw reacties zijn van harte welkom.

Verhaal “de ene behandelaar is de andere niet”

Dit is de zevende publicatie op onze website van ingezonden verhalen. We hebben gekozen om een reactie van een patiënt op te nemen, met een verhaal over verschillende behandelingen in verschillende ziekenhuizen met verschillende behandelaars. Dit betreft een persoonlijke ervaring. In de komende weken zullen we meer verhalen publiceren, waarbij we trachten een mix van alle soorten reacties te plaatsen.

Namens mijn 83-jarige vader wil ik hier graag een voorval melden, wat plaatsvond in 2011 bij een neuroloog verbonden aan het ziekenhuis in Hengelo.

Mijn vader kreeg begin 2011 klachten over koude voeten maar ook dat het gevoel in zijn voeten afnam. Het voelde alsof hij op kussentjes liep. Soms had hij het gevoel of het in zijn voeten krioelde van duizenden mieren. Ook had hij last van wankel lopen, wat in de medische wereld “dronkemansgang” genoemd wordt. Na een aantal consulten bij de huisarts, werd hij uiteindelijk doorgestuurd naar een neuroloog in het ziekenhuis van Hengelo.
Lees verder

Verhaal “Bejegening bij ernstige ziekte laat te wensen over”

Dit is de vijfde publicatie op onze website van ingezonden verhalen. We hebben gekozen om een reactie van een patiënt op te nemen, met een verhaal over behandeling en organisatie in het ZGT Hengelo. Dit betreft een persoonlijke ervaring. In de komende tijd zullen we meer verhalen publiceren, waarbij we trachten een mix van alle soorten reacties te plaatsen.

In juli 2003 werd bij mijn man een moedervlek verwijderd wat, na onderzoek, een melanoom bleek te zijn.
Hij is toen geopereerd en na 5 jaar controles genezen verklaard.
In september 2009 heeft mijn man een epileptische aanval gehad en bleek hij een uitzaaiing in zijn hoofd te hebben. Na onderzoek ook nog in de longen. We kwamen van de ene in de andere dag in een nachtmerrie terecht want deze vorm van kanker kunnen ze niet genezen.

Mijn man werd/wordt behandeld in ZGT Hengelo.
Hij werd geopereerd in het MST door de neurochirurg die ons voortreffelijk heeft behandeld, ook voor de verpleegsters van de afdeling neurologie niets dan lof. De nacontroles waren in ZGT Hengelo.

Lees verder

Verhaal: “liefdevol en met aandacht behandeld”

Dit is de derde publicatie van verhalen. Hierin hebben we twee reacties opgenomen van mensen die positieve ervaringen hebben, zowel in Hengelo als Enschede. Deze reacties zijn erg belangrijk want een zo ontstaat een mooi breed beeld. We zijn heel blij met deze reacties en strijden ervoor dat het nóg beter wordt.

ZGT Hengelo:

Ik las net jullie artikel in dagblad Tubantia. Wat een geweldig initiatief!
Ik ben twee jaar geleden in het ziekenhuis in Hengelo geweest voor een mammografie/echo van de borst. Ik werd daar begeleid door een verpleegster/assistente van buitenlandse komaf. Nog nooit eerder ben ik zo liefdevol opgevangen en wat voelde dat goed. Moet er nog vaak aan denken. Toen ik jullie artikel las, moest ik direct terugdenken aan dat moiment. Zo belangrijk, maar helaas is het vaak heel anders!

MST, Enschede:

Mijn vrouw lag de laatste week met een beroerte in het MST Enschede . Wij zijn ontzettend dankbaar over alle zorg en aandacht die haar ten deel viel . Wij kunnen over haar verblijf op afdeling [XX] alleen positief berichten . Dankzij de vriendelijkheid en vakmanschap van artsen en zusters is haar toestand nu goed . Van in de Tubantia te lezen wantoestanden in het MST hebben wij niets gemerkt .

Deze ingezonden verhalen zijn zonder aanpassing geplaatst en op verzoek van de inzenders volledig anoniem. Wij respecteren dit en doet dit om focus te houden op wat er gebeurt en welke ervaringen er zijn. Niet om op individuen te focussen.

Uw reacties zijn uiteraard welkom.

Verhaal “Door cultuur en bejegening bang en beledigd”

Dit is de tweede publicatie op onze website van ingezonden verhalen. We hebben gekozen om een reactie van een patiënt op te nemen, met een verhaal over bejegening. Dit betreft een persoonlijke ervaring, waarbij het toeval wil dat de inzender ook in de zorg werkzaam is. In de komende weken zullen we meer verhalen publiceren, waarbij we trachten een mix van alle soorten reacties te plaatsen.

Hallo toppers qua bejegening,

Allereerst wil ik jullie een compliment geven dat jullie hierover een site hebben gemaakt. Ook ik heb namens mijn man een klacht ingediend qua bejegening van het personeel van MST Enschede, dit omdat ik zelf ook in de zorg zit, waar nl de bejegening naar patienten toe juist het belangrijkste is. Bij ons zijn zowel artsen als verpleging, klusjesmensen en schoonmaaksters of directeur allemaal even belangrijk en wordt er geen onderscheid gemaakt. Dit is alleen maar een Win/Win situatie.

Mijn man heeft een heupoperatie ondergaan, waarbij helaas vele complicaties kwamen. Hij had de tweede dag al een heftige ontsteking, maar dat woord mocht ik echt niet gebruiken (ondanks tutor, dolor, calor en funciolesa). Desondanks werd er de tweede dag door de fysio zijn been opzij gegooid en moest hij lopen, want dit moest hij kunnen volgens HET PROTOCOL. Jammer toch dat je als fysio, wat toch zo’n mooie opleiding is, je niet kunt zien dat iemand een ontsteking heeft. Want dan pas je een andere behandeling toe.i.p.v. kijken naar het protocol…

Lees verder